Katolički vernici danas slave Badnji dan
Prema predanju, Isus Hristos je rođen 25. decembra u Vitlejemskoj pećini, pa se taj datum, uz razlike u kalendarima, poštuje u celom hrišćanskom svetu. U najavi tog najradosnijeg dana Rimokatolička crkva i sve hrišćanske crkve koje vreme računaju po Gregorijanskom kalendaru, proslavljaju Badnji dan i veče.
Katolička crkva u ponoć između Badnjeg dana i Božića služi svetu misu koja se zove Ponoćka. To je služba koju služi samo Rimokatolička crkva, jer se smatra da baš tada dolazi iz mraka Božje svetlo. Tokom mise pevaju se božićne pesme. Ovaj običaj je sećanje na poklonjenje tri mudraca sa Istoka koji su, prema predanju, stigli u Vitlajem prateći najsjajniju zvezdu koja se zaustavila tačno iznad pećine Rođenja.
U raznim krajevima, poštuju se i različiti običaji za Badnji dan i Badnje veče. Između ostalog, vreme slavljenja Božića počinje adventom ili došašćem, koji počinje četvrte nedelje pre Božića. Najpoznatiji simbol adventa je adventski venčić, koji čine krug ili prsten od zimzelenog granja i četiri sveće. Zimzeleno granje upućuje na večni život.
U katoličkim domovima u ranim jutarnjim satima Badnji dan počinje priganicama, a na trpezama je riba i posna hrana. Na Badnji dan se uređuje kuća za Božić, kiti se božićno drvo i peku se kolači. U pojedinim krajevima, komšijama i rođacima se nosi po jedna grančica Badnjaka.
Stari običaj je bio uneti na Badnje veče tri panja, koja simbolizuju Sveto Trojsvo i postaviti ih pored ognjišta. Iz njihove vatre palile su se sveće, a vatra bi trebalo da donese mir i dobro ukućanima.
Na prvi dan Božića, obično se ostaje kod kuće, a drugi dan se ide u posetu rođacima i komšijama. U hrišćanstvu se veruje da je Hristovo rođenje donelo svetlost istine ljudskom rodu i da je tim događajem ispunjeno starozavetno proročanstvo o rođenju Spasitelja.
